บทที่ 42 หึงและหวง

“โครงสร้างหลังคาแบบนี้  ถ้าลมพายุพัดมาแรงๆ คงปลิวไปตกเชียงใหม่พอดี!”

เสียงวิจารณ์เหน็บแนมอันไร้เหตุผลของภีมดังกึกก้องกลางห้องประชุมแผนกออกแบบ ทำลายบรรยากาศอันชื่นมื่นของการนำเสนอผลงานลงอย่างสิ้นเชิง มนต์รดาที่นั่งอยู่หัวโต๊ะต้องยกมือกุมขมับ ถอนหายใจยาวเหยียดด้วยความระอาใจอย่างที่สุด

ตรงข้ามโต๊ะประ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ