บทที่ 46 รักที่ไม่ชัดเจน

“ถ้าเธออยากต่อสัญญาแต่งงาน ฉันก็ไม่ขัดหรอกนะ มนต์รดา”

น้ำเสียงทุ้มต่ำที่แสร้งทำเป็นราบเรียบ แต่แฝงความประหม่าไว้อย่างชัดเจนของภีม ทำให้มนต์รดาที่กำลังนั่งตรวจแฟ้มเอกสารอยู่บนโต๊ะทำงานในห้องหนังสือ ต้องเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความแปลกใจ แสงแดดยามบ่ายส่องลอดผ่านม่านลูกไม้สีขาว ทาบทาลงบนใบหน้าคมคายที่บัด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ