บทที่ 47 คลิปเสียงมรณะ

“ตอบฉันมาคำเดียว ตลอดเวลาที่ผ่านมา ทั้งหมดที่เกิดขึ้น มันคือการแสดงละครตบตาใช่ไหมคะ คุณภีม”

น้ำเสียงของมนต์รดาไม่ได้สั่นเครือ ไม่มีการตวาด และไม่มีแม้แต่หยดน้ำตา มันราบเรียบ เย็นเยียบ และว่างเปล่าจนน่าใจหาย เธอนั่งนิ่งอยู่หลังโต๊ะทำงานในห้องหนังสือที่มืดสลัว มีเพียงแสงไฟสีสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะที่ส่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ