บทที่ 49 วันที่คฤหาสน์ไร้เสียง

“ถ้าคุณภีมอยากกินข้าวต้มกุ้งตัวโตๆ เหมือนเมื่อก่อน ก็เชิญขับรถออกไปซื้อที่ปากซอยเองเถอะค่ะ!”

เสียงกระแทกถ้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปรสต้มยำลงบนโต๊ะอาหารหินอ่อน ดังก้องสะท้อนไปทั่วห้องรับประทานอาหารอันโอ่อ่าที่บัดนี้เงียบเหงา

ป้าแต๋วยืนกอดอกมองเจ้านายด้วยสายตาขุ่นเคือง ริมฝีปากเม้มแน่น ผ้ากันเปื้อนลายดอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ