บทที่ 9 โรงแรมผีสิง

“กลัวจนตัวสั่นขนาดนี้ ยังจะปากดีบอกว่าไม่เป็นไรอีกนะ มนต์รดา... ถ้าขืนยังดื้อดึงไม่ยอมกลับ คืนนี้เธอได้นอนเป็นเพื่อนวิญญาณในตึกร้างนี้แน่!”

เสียงทุ้มต่ำของภีมดังก้องท่ามกลางความมืดมิดและเสียงลมพายุที่พัดกรรโชกอยู่ภายนอก

โรงแรมเก่าริมทะเลสาบในยามค่ำคืนดูวังเวงและน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าตอนกลางวัน แสงฟ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ