บทที่ 103 Ep.103

“หึหึ...เด็กดื้อ” เสียงทุ้มกระซิบแผ่วกับใบหูเล็กน่ารักพร้อมกับเป่าลมหายใจเบา ๆ และหยอกเย้าด้วยริมฝีปากที่เริ่มลากเอื่อย ๆ มาถึงต้นคอระหงที่เขาทราบดีว่าจุดนี้ไว้ต่อสัมผัสหวามของเขามากแค่ไหน

“อ๊ะ...อื้ม”

เธอไม่สามารถควบคุมเสียงครวญรัญจวนของตัวเองไว้ได้อีกต่อไปเมื่อริมฝีปากชื้นกับเรียวลิ้นของเขาแตะต้อง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ