บทที่ 123 Ep.123

“ปล่อยค่ะ” ใบหน้านวลแดงปลั่งด้วยความเขินเมื่อรู้สึกตัวว่าหลับสนิทขนาดถูกเขาอุ้มมาจนเกือบถึงห้องอยู่แล้ว

“หึหึ...ตัวเบาแค่นี้พี่อุ้มเราไปส่งจนถึงเตียงได้อย่างสบาย ๆ อยู่แล้วน่า” เขากระเซ้า

“น้ำมีขา น้ำเดินเองได้ ปล่อยน้ำลงสิคะ”

“ตอนน้ำเด็ก ๆ พี่ก็อุ้มเด็กขี้เซาอย่างเราไปส่งถึงเตียงออกบ่อย ๆ ไม่เห็นต้...