บทที่ 19 19

“ฉันออกไปก่อนดีกว่า คุณอาบเองเถอะนะคะ” ส่งยิ้มเจื่อนๆ ไปให้เตรียมก้าวออกจากห้องบ้าๆ นี่

“ถ้าเธอก้าวออกจากห้องน้ำนี้เพียงก้าวเดียวละก็ โดนจัดหนักถึงเช้าแน่ ยัยจืด !”

“ทำไมคุณต้องแกล้งฉัน ! เราอยู่ด้วยกันแบบสงบๆ ไม่ได้เหรอคะ” มันไม่ใช่เรื่องเลยที่จะต้องให้เธอมานั่งถูหลังให้เขา แล้วที่ผ่านๆ มาเขาได้ถูหรือเปล่าหรือแค่ต้องการกลั่นแกล้งเธอกันแน่

“ให้ทำตามคำสั่งไม่ได้ให้มาย้อน ไม่ชอบไม่ต้องมาตั้งคำถามใส่มาเร็วๆ” เขาว่าไม่สนใจคำพูดของเธอด้วยซ้ำ ก้าวลงอ่างอาบน้ำไปอย่างสบายใจ ยังดีหน่อยที่ไม่ปลดกางเกงนั่นลงมาด้วย ไม่อย่างนั้นคืนนี้เธอยอมไปนอนกลางทราย

“คุณเขยิบไปก่อนสิ” รุ้งพราวบอกเบาๆ เมื่อก้าวขึ้นมานั่งบนขอบอ่าง มันมีพื้นที่พอให้เธอนั่งขัดสมาธิได้

แต่ริคคาโดกำลังนั่งพิงมันอยู่และเธอก้าวขึ้นไปไม่ถนัด “เรื่องมากจังวะ”

“เอ๊ะ คุณนี่ !”

“บีบไหล่ให้ด้วย พรุ่งนี้ฉันต้องใช้แรง” มือบางเกิดอาการสั่นพร่าขึ้นมาเมื่อได้ยินเช่นนั้น

“ชะ...ใช้แรง หมายความว่ายังไงคุณ” เขาคงไม่กลืนน้ำลายตัวเองอีกรอบใช่หรือเปล่า จะไม่ทำอะไรเธอใช่ไหม รับรองว่าถ้าเขาคิดอกุศลกับเธอคงหนีไม่ทันแน่ๆ

“เขยิบหน้ามาตรงนี้หน่อยสิ เธอน่ะ”

ริคคาโดเอี้ยวตัวหันหลับมามองหญิงสาวพลางแล้วชี้มือลงไปในน้ำ

“ดูซะ...”

“บ้า ! ให้ฉันดูอะไรเนี่ยคุณ”

“ให้ดูเบ้าหน้าเธอไงในเงาน้ำนี่ ความจริงถ้าเดินไปส่องกระจกก็คงจะชัดกว่า” ริคคาโดคว้าต้นคอหญิงสาวให้โน้มลงมา “ส่องซะจะได้เลิกหลงตัวเองสักที จูบแค่ครั้งเดียวก็กล้ำกลืนจะแย่ รสชาติห่วยแตกฉันไม่กล้าแลกลิ้นกับเธอเป็นครั้งที่สองหรอก !”

“คุณริค !”

ให้ตายเหอะ เธอละอยากจะจับศีรษะเขาแล้วกดลงในน้ำให้ขาดอากาศหายใจตายไปเลย ก็เล่นมาพูดกำกวมแบบนี้เป็นใครจะไม่คิดล่ะ ก่อนหน้านั้นเขาก็เพิ่งมาลวนลามเธอนี่

“ทำไม พูดความจริงทำเป็นรับไม่ได้”

ริคคาโดหัวเราะในลำคอแล้วหันหน้ากลับไปเหมือนเดิม “อย่าลีลารีบๆ นวด ยัยคนหลงตัวเอง”

“ใครกันแน่” ปากเรียวบางบ่นงุบงิบไม่พอใจ

รุ้งพราวง้างมือทำท่าจะฟาดคนปากดี แต่ก็ต้องรีบชักมือกลับแถมยังหน้าซีดเผือดเมื่อมองเห็นกระจกสะท้อนเงาตรงหน้า แม้ว่ามันจะเป็นภาพเบลอๆ มองหน้าไม่ชัดแต่ริคคาโดคงเห็นว่าเมื่อครู่เธอง้างมือทำท่าจะฟาดเขา

ตู้ม !

“กรี๊ดดด” ไวกว่าที่คิดเอาไว้เมื่อจู่ๆ ร่างแข็งแรงฉุดข้อมือบางจนร่างเล็กหน้าคะมำลงอ่างอาบน้ำ ไม่รู้ว่าโชคดีหรือโชคร้ายกันแน่ที่มีชายหนุ่มรองรับอยู่ไม่อย่างนั้น หน้าเธอคงกระแทกกับก้นอ่างไปแล้ว ถึงจะมีน้ำอยู่ก็เถอะแต่มัน       ก็ยังเจ็บ

“คุณเล่นบ้าอะไรของคุณเนี่ย คุณริค !” รุ้งพราวตะโกนว่าสุดเสียง แค่นี้ถึงกับต้องแกล้งกันแรงๆ เลยเหรอ เธอหัวใจแทบวายที่จู่ๆ โดนกระตุกข้อมือลงมาแบบนี้ไม่ได้ทันตั้งตัวด้วยซ้ำ “ฉันโมโหคุณแล้วนะ !”

คนถูกต่อว่าเอาแต่จ้องหน้าใบหน้าจืดชืดที่ตอนนี้มีหยดน้ำเกาะเต็มใบหน้า ทั้งเนื้อทั้งตัวเปียกไม่ต่างจากเขา แต่ผิดกันที่หญิงสาวยังมีเสื้อผ้าอยู่ครบชุดในขณะที่เขาสวมเพียงกางเกงบ๊อกเซอร์ตัวบาง

ริคคาโดครางเล็กน้อยลืมไปว่าตอนนี้รุ้งพราวกำลังนั่งบนตักเพราะเขาดึงเธอลงมาผิดท่าหน้าเกือบแหก แม่ตัวดีนี่ก็เล่นดิ้นๆ อยู่นั่นแหละ

ไอ้เขาถึงแม้ว่าจะไม่ชอบของไม่ได้มาตราฐาน แต่ยังไงแม่นี่ก็ยังเป็นผู้หญิงวันยังค่ำคลำๆ ดูก็ไม่มีหาง อารมณ์ที่ฝังลึกข้างในกลับตื่นขึ้นมาแบบไม่บอกล่วงหน้า ‘ห้ามให้ยัยนี่รู้เด็ดขาด โคตรอายเลยว่ะ มาตื่นอะไรตอนนี้วะ กับยัยนี่เนี่ยนะ !’

“นี่คุณปล่อยสิ จะมากักตัวฉันไว้ทำไมฮะ แล้วช่วยเอามือออกไปจากก้นฉันด้วย”

รุ้งพราวพูดเร็วและรัว พยายามจะลุกออกจากตัวชายหนุ่มแต่เพราะเขาใช้แขนกอดเธอเอาไว้เลยทำให้ลุกไม่ได้ทำอะไรก็ไม่ถนัด นี่ขนาดต่อว่าเสียงดังยังไม่ตอบโต้เลยมันแปลกๆ

“นี่อย่ารัดแน่นสิ เอามือออกไปได้แล้ว” ระดมทุบตีแขนแกร่งเพื่อหวังให้คนตัวโตปลดปล่อย

เดี๋ยวนะ...ริคคาโดกอดเอวเธออยู่โดยใช้แขนทั้งสองข้าง แล้วอะไรล่ะที่กวนตัวเธออยู่แถวก้น...

“อยู่เฉยๆ สิวะ เดี๋ยวพ่อก็ฟาดให้ !” เป็นใครก็ต้องมีอารมณ์ล่ะวะ มานั่งถูๆ ไถๆ แบบนี้ เขาก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่ไหน

“โว้ย ! บอกให้อยู่นิ่งๆ หรือเธออยากจะลองดีฮะรุ้งพราว บอกไว้เลยนะฉันทำได้กับอีแค่หาปี๊บมาคลุมหัวเธอไว้มันก็โอเคแล้ว ทำไปไม่ต้องมองหน้ามันคงพอแก้ขัดได้บ้าง เพราะของแบบนี้เขาดูกันที่เครื่องยนต์ไม่ใช่หน้าตา” คนตัวเล็กนั่งตัวสั่นเมื่อเสียงเข้มกระซิบที่ข้างๆ หู

“โอ๊ย...ฮือ คุณมันบ้าคุณริค ฉุดฉันลงมาจนเปียกโชกยังจะโรคจิต คิดจะลวนลามฉันอีกหรือไง ไหนว่าฉันไม่สวยไม่อยากมาเกลือกกลั้วด้วยไงล่ะ” ยกมือปิดหน้า เธอรับไม่ได้จริงๆ กับสถานการณ์ตรงหน้า ‘ไอ้นั่น’ ก็ไม่มีทีท่าว่าจะแฟบลงแต่อย่างใด ทั้งโกรธทั้งขนลุกทั้งอยากจะร้องไห้แถมอยากกรี๊ดให้ดังๆ ทำไมชีวิตเธอต้องมาเจออะไรบัดซบแบบนี้ด้วย

“โทษใครได้ ลงมาผิดท่าเอง ฉันเป็นผู้ชายนะเรื่องแบบนี้ มันเป็นเรื่องธรรมดา”

ริคคาโดหาข้อแก้ตัวให้ตัวเองจนได้ มุมปากยกยิ้มก่อนจะหลุดขำเมื่อรับรู้ถึงอาการสั่นๆ ของยัยหน้าจืด ปากดีกล้าต่อร้อต่อเถียงแต่เอาจริงๆ แล้วยัยนี่โคตรจะกลัวเขา

“นี่ อ่า...” ริคคาโดขยับตัวเล็กน้อยแล้วครางออกมา ยิ่งทำให้หญิงสาวหวีดร้องทั้งที่ยังหลับหูหลับตา