บทที่ 25 25

ริคคาโดหันกลับมาตั้งใจจะแหย่ยัยหน้าจืดเล่นๆ แต่กลับไม่พบเสียแล้ว คิ้วหนาขมวดเข้าหากันเล็กน้อยอย่างไม่พอใจ เห็นหน้ากันแค่แปปเดียวก็หนีอีกตั้งแต่วันที่ยัยนั่นเจ็บตัวก็ชอบทำเมินเหมือนเขาเป็นหมาตัวหนึ่ง

ไม่สำนึกบุญคุณที่พาไปหาหมออีก แบบนี้มันต้องจัดการ !

“ยัยนั่นหายไปไหนแล้วเนี่ย”

“คุณรุ้งเดินออกไปแล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ