บทที่ 79 79

ร่างระหงสมส่วนก้าวขาเดินตรงไปยังท่าเรือ มือข้างหนึ่งดึงหมวกลงเล็กน้อยไม่อยากให้คนรู้จักมาบังเอิญพบเห็นหลังจากที่เพิ่งกลับบ้านตัวเองมาเมื่อสามวันก่อน

“ไปไหนจ๊ะหนู” คนที่คอยเก็บค่าบริการท่าเรือเอ่ยถามขึ้น

“เปล่าค่ะ แค่จะมาถามเอาไว้ว่าถ้าจะไปเกาะพราวมุกเรือออกกี่โมงคะ”

“มีสามรอบหกโมงเช้า สิบเอ็ดโมง ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ