บทที่ 87 87

ร่างบางถูกผ่อนลงนอนราบกับเตียงนอนเนื้อตัวนุ่งเพียงผ้าเช็ดตัวผืนขาว หลังจากอาบน้ำเสร็จริคคาโดอุ้มเธอออกมาพร้อมกับเช็ดตัวจนสะอาดเอี่ยมเขาไม่พูดอะไรสักคำ แววตาเหมือนยังกังวลไม่หายทำเอารุ้งพราวเป็นห่วงไปด้วย

“คุณริค…” คว้าข้อมือของชายหนุ่มเอาไว้ก่อนที่เขาจะเดินไปหยิบเสื้อผ้า

“หืม”

“เป็นอะไรไปคะ ทำไมถ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ