บทที่ 104 104

“มัทเจ็บจังเลยค่ะคุณพ่อ คุณวินหลับไปนานเหลือเกิน ใจของมัทมันเหมือนจะขาดออกจากัน ฮือๆ  ถ้ามัทไม่วิ่งไปแบบนั้นคุณวินก็คงไม่โดนยิง” มัทนาสะอึกสะอื้นอย่างน่าสงสาร เนื้อตัวสั่นเทาเพราะกลัวว่ากวินทร์จะไม่ตื่นขึ้นมาอีก

“เขารักหนูมากถึงได้ยอมเอาตัวเข้าไปบังอย่างนั้น พ่อเชื่อว่าเขาจะต้องตื่นขึ้นมาอย่างแน่นอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ