บทที่ 105 105

เสียงเจื้อยแจ้วที่ดังใกล้ๆ ทำให้ร่างสูงที่นอนสลบสไลมาตลอดสองอาทิตย์เต็ม ๆ ค่อย ๆ เปิดเปลือกตาขึ้นมาอย่างยากลำบากมันหนักอึ้งจนแทบจะลืมไม่ขึ้น แต่เพราะว่ากวินทร์ได้ยินเสียงหวาน ๆ และจำได้ดีว่าเจ้าของเสียงนั้นคือผู้หญิงที่เขารักมากที่สุด ในที่สุดชายหนุ่มก็ลืมตาขึ้นมาได้สำเร็จพยายามหันหน้าไปทางขวาตามต้น...