บทที่ 23 23

“บ้าเอ้ย ! ขยับตัวเดี๋ยวนี้มัทนา !” แม่เชลยสาวช่างร้ายกาจนัก ใบหน้าที่ดูเหมือนจะใสซื่อกลับแฝงไปด้วยพิษสง แค่เขาจับเธอเปลี่ยนตำแหน่งกายสาวก็บีบรัดเขาแน่นจนต้องข่มอารมณ์เอาไว้ หนึ่งเดือนที่ผ่านมาเขาเป็นคนออกแรงโดยตลอด คืนนี้จะลองให้มัทนาเป็นฝ่ายลองทำดูบ้าง

“ขยับ ขะ...ขยับยังไงคะ” มัทนาถามเสียงสั่นแถมตัวเธอก็สั่นอีกด้วย สังเกตเห็นเส้นเลือดปูดโปนข้างขมับเขาเหมือนกำลังอดกลั้นอะไรบางอย่างยิ่งทำให้เธอหวาดกลัว เพราะไม่รู้ว่าแอบเผลอไปทำอะไรให้เขาไม่พอใจอีกหรือเปล่า

“ปัญญาอ่อน ของแค่นี้ต้องให้สอนอีกหรือไงฮะ !” กวินทร์ลงมือจับสะโพกของหญิงสาวขยับเข้าออกหาตัวทันที “อืม อย่างนั้นแหละ”

“คุณวิน”

มัทนาครางเสียงสั่น มือบางรีบยกขึ้นปิดปากเมื่อรู้ตัวว่าเผลอปล่อยเสียงออกไปอีกแล้ว ในขณะที่กวินทร์ปล่อยมือออกจากสะโพกของเธอ สัญชาตญาณบางอย่างในตัวทำให้หญิงสาวรู้ว่าต้องทำอย่างไรถึงจะสร้างความสุขให้กับตัวเองได้ ยิ่งโยกตัวแรงขึ้นเท่าไหร่เธอยิ่งได้ยินเสียงเข้มครางออกมาเป็นระยะ สีหน้าของชายหนุ่มในตอนนี้ทำเอาคนตัวเล็กใจสั่นอย่างที่สุด เขาดูดีทุกท่วงท่าโดยเฉพาะตอนนี้ที่กำลังหลับตาพริ้มแต่ใบหน้าเหยเก เธอรู้ดีว่าเขาอยู่ในอารมณ์ไหน

“ยัยงูพิษ อือ...เธอมันร้ายกาจ” ลืมตาขึ้นมาแล้วพบกับใบหน้างามที่มีหยาดเหงื่อเกาะตามหน้าผากมน มือเล็กๆ ของหญิงสาวกำลังปิดปากตัวเองอยู่ กวินทร์เอื้อมมือไปดึงมันออก “วันนี้ฉันอนุญาตให้เธอปล่อยเสียงได้”

“คุณวินขา...” มัทนาร้องเสียงหวานเมื่อได้ยินคำอนุญาต

กวินทร์แอ่นสะโพกสวนกลับไปทำเอาร่างบางสั่นพร่า เขาคิดถูกที่สั่งให้มัทนาปล่อยเสียงออกมา อรรถรสของเซ็กส์ในวันนี้ดูจะร้อนแรงกว่าวันอื่นๆ หญิงสาวทำมันได้ดีและเขากำลังจะคลั่งตายอยู่แล้ว เพียงแค่เธอขยับส่ายสะโพกเล็กน้อยไม่ได้มีลีลาอะไรเด็ดเท่ากับบรรดาคู่ควงที่เขาเคยจับฟาด แต่กับทำให้เขามีความสุขในการมีเซ็กส์จนล้นอก ก่อนจะเปลี่ยนท่าพลิกให้ลูกศิษย์สาวกลับมานอนระทวยใต้ร่างเขาดังเดิม ยิ่งได้ฟังเสียงหวานสะอื้นเล็กๆ มากเท่าไหร่ยิ่งปลุกไฟในกายให้ลุกโชนมากขึ้นหลายเท่า

“ฉันรู้แล้วว่าทำไมพ่อเธอถึงยอมให้เธอมาแทนไลลา ร้ายทั้งพ่อทั้งลูก !” ร่างกายของมัทนาช่างวิเศษเกินกว่าที่เขาจะปล่อยไปอย่างง่ายๆ ได้ แต่กว่าจะครบหนึ่งปีเขาคงฟาดจนเครื่องเคราของเธอหละหลวมและไม่สามารถนำไปใส่ตะกร้าล้างน้ำขายใครได้ต่ออีก “ให้ตายสิ เธอมัน...”

นาทีนี้มัทนาไม่รับรู้อะไรทั้งนั้นนอกจากสัมผัสเร่าร้อนที่เขามอบให้ แขนเรียวเสลาถือวิสาสะโอบรอบคอชายหนุ่มโดยที่ไม่ได้รับอนุญาตแต่แปลกที่กวินทร์ไม่คัดค้านอะไร ปล่อยให้หญิงสาวโอบอยู่อย่างนั้นแถมยังก้มหน้าลงมาซุกไซ้ซอกคอขาว กายส่วนล่างยังคงเคลื่อนไหวตามอารมณ์ร้อนที่เพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ ร่างบางกระตุกเมื่อสวรรค์อยู่ตรงหน้าและเธอคว้ามันได้สำเร็จอีกครั้ง โดยที่มีคนนำทางทิ้งตัวลงตามมาติดๆ

“ฉันเปลี่ยนใจแล้ว คืนนี้ทั้งคืนถ้าเธอทนไหว” เคล้นคลึงทรวงอกที่ใหญ่กว่าฝ่ามือร้อนของเขา ปลายนิ้วสะกิดยอดดอกบัวที่มีสีน้ำตาลอ่อนอมชมพู จนคนตัวเล็กสะดุ้งเพราะความเสียววูบเข้ามาในร่างกาย “พรุ่งนี้ฉันจะให้เธออยู่กับแม่ทั้งวัน”

“มัทจะทำตามที่คุณวินสั่งค่ะ” มัทนาตอบกับทั้งที่หลับตา เธอหมดแรงแทบไม่สามารถเดินให้ตรงได้ด้วยซ้ำ แต่เพื่อที่พรุ่งนี้จะได้อยู่กับมารดาทั้งวัน คืนนี้ไม่ว่ากวินทร์จะสั่งให้ทำอะไรเธอยอมทั้งนั้น...

มัทนารีบแต่งตัวด้วยความดีใจเพราะวันนี้เธอจะได้ไปเจอคนที่รักและคิดถึงที่สุด วันนี้เธอตื่นสายกว่าปกติและตอนนี้ก็เกือบจะสิบโมงแล้วด้วย นึกถึงคนต้นเหตุที่ทำให้ตื่นผิดเวลาแล้วก็ได้แอบต่อว่าในใจ ไม่รู้เมื่อคืนเธอเผลอหลับไปตั้งแต่ตอนไหนรู้สึกตัวอีกทีก็โดนเสียงเข้มของกวินทร์ตวาดลั่น

‘ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้ ใครสั่งให้เธอนอนบนเตียงของฉัน’

จำได้ว่าเธอรีบลนลานลงจากเตียงจนศีรษะเกือบทิ่มด้วยอารามตกใจ กวินทร์ช่างเป็นผู้ชายที่ใจจืดใจดำเหลือเกินเขาไม่ยอมปล่อยให้พักหายใจถึงสามนาทีด้วยซ้ำ แล้วอย่างนี้เธอจะมีแรงเดินกลับห้องได้อย่างไร อย่าว่าแต่เดินกลับห้องตัวเองเลย...แค่พาตัวเองออกจากที่นอนของเขายังยาก เธอไม่รู้ตัวว่าหมดแรงตั้งแต่ตอนไหน

“มัวแต่คิดอะไรบ้าๆ อยู่นะมัท” เสียงหวานบ่นตัวเอง ตั้งแต่เธอก้าวเข้ามาในบ้านหลังนี้ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป ความจริงมันเปลี่ยนตั้งแต่ตอนที่เห็นหน้ากวินทร์ชัดๆ ครั้งแรกแล้วล่ะ แต่ไม่คิดว่าทุกอย่างจะดำเนินไปแบบนี้...นึกถึงแล้วน้ำตาแทบจะทะลักออกมา

เธอรอเขามานานแล้ว...กวินทร์ในวันวานให้สัญญาไว้ว่าเมื่อโตขึ้นเขาจะตามหาเธอ  แต่แท้จริงแล้ว...ทุกอย่างมันก็แค่นิทานหลอกเด็กผู้หญิงที่ว้าเหว่คนหนึ่งเท่านั้น

‘ฉันไม่ได้ต้องการเธอ คนที่ฉันต้องการคือไลลา’