บทที่ 26 26

“ไลลาขึ้นไปก่อนนะ พี่ว่าจะไปซื้อของแปปหนึ่ง” ร่างบางลนลานลุกขึ้นเพราะไม่อยากทำให้เขาไม่พอใจ ใบหน้างามหันมองกวินทร์แวบหนึ่งเห็นเขายิ้มมุมปากอย่างพอใจที่คนไร้ค่าเช่นเธอกำลังจะหลีกทางให้เขาได้มีเวลาส่วนตัวอยู่กับไลลา ดีเหมือนกัน...เดินออกจากสถานการณ์ที่แสนจะเจ็บปวดและอึดอัดตรงหน้าเธอจะได้ไม่ต้องพยายามก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ