บทที่ 37 37

วรวิชถอนหายใจออกมาเมื่อไม่สามารถทำอะไรได้…พอถึงทะเลมัทนายังจะดีใจอยู่อีกไหม ถ้าต้องเจอกับบางอย่างที่กวินทร์เตรียมไว้เซอร์ไพรส์

เมื่อมาถึงที่นี่มัทนายิ้มแป้น ซ่อนความดีใจไว้ไม่มิดทำเอากวินทร์รู้สึกแปลกๆ หญิงสาวเบื้องหน้าเขากำลังมีความสุข จมูกโด่งเล็กสูดเอาความสดชื่นของกลิ่นอายทะเล สองแขนกางออกรับลมเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ