บทที่ 85 85

“โธ่...แต่มัทอายลูกน้องคุณวินนี่คะ” มัทนาตอบเสียงอ่อย ๆ ทั้งที่ใบหน้าแดงเถือก ถ้าเขาอุ้มเธอลงไปแบบนี้จะซุกหน้าหลบตรงไหนได้ล่ะ ถึงเธอจะกำลังเป็นแม่คนแล้วก็เถอะแต่ของแบบนี้มันก็เขิน ๆ อยู่นะ

กวินทร์ไม่ฟังเสียงหวานที่พยายามร้องค้านให้ปล่อย เขาอยากให้ช่วงเวลาแบบนี้อยู่กับตัวเองนาน ๆ ยอมรับว่าเป็นผู้ชาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ