บทที่ 98 98

“เธอไปแล้วครับ มัทนากับลูกไปจากผมแล้วครับแม่…” น้ำตาของกวินทร์ค่อย ๆ ไหลลงมาอีกรอบ เขาฝันร้ายแต่ฝันนั่นคล้ายความจริงเพราะมันเคยเกิดขึ้น และสิ่งที่เขาได้ทำลงไปวันนั้นคงเป็นเหตุผลในการที่มัทนาตัดสินใจแบบนี้

ตะโกนขอโทษและร้องขอให้เธอกลับมากไม่รู้ต่อกี่รอบ เธอก็ไม่ได้ยินเพราะเสียงของเขามันช่างเบาเหลือเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ