บทที่ 11 11

ถ้าเดาไม่ผิด...ติณสูรกำลังหมายถึงศุภณัฐใช่หรือเปล่า หรือเธอคิดมากไป

“ขอบคุณที่เตือนนะคะ แต่ไลลาคิดว่า...ยังไงผู้ชายหัวหมอก็อาจจะต้องพ่ายแพ้กับมารยาของผู้หญิงค่ะ ผู้หญิงน่ากลัวกว่าที่คุณติณสูรคิดนะคะ คิกๆ” หัวเราะส่งท้ายเพื่อไม่เป็นการตึงเครียดเกินไป แม้เธอจะรู้สึกโอเคกับติณสูร...เท่าที่คุยมาตอนที่รอศุภณัฐก็ดูเหมือนกับว่าชายหนุ่มเป็นมิตรดี

แต่ถ้าเขาไม่มาว่าศุภณัฐก่อนเธอก็คงจะไม่ตอกกลับไปแบบนั้นหรอก แอบเห็นสีหน้าของติณสูรตึงนิดๆ ตอนที่เธอพูดออกไป จึงต้องหัวเราะไปด้วยเขาถึงได้หัวเราะตามเบาๆ แต่เธอรู้ว่าเขาไม่ได้ต้องการจะหัวเราะเลยสักนิด

“ไปก่อนนะคะ ถ้ามีโอกาสเราอาจจะได้เจอกันอีก แล้วก็ขอบคุณสำหรับการที่คุณนั่งคุยเป็นเพื่อนไลลา” เธอเองไม่ได้อยากจะมีศัตรูจึงเลือกใช้คำนุ่มนวล ติณสูรพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะส่งยิ้มให้อีกครั้ง

“ไปเถอะค่ะคุณพาย” ไลลาลุกขึ้นแล้วสอดแขนเข้าไปเกาะศุภณัฐเอาไว้ ก่อนจะเดินไปยังลานจอดรถและขึ้นไป

จุดมุ่งหมายต่อไปก็คือบ้านของชายหนุ่มเธอคงต้องเตรียมรับมือสินะ...

“คุณพายรู้จักกับเขาด้วยเหรอคะ” เพราะเธอทนความสงสัยข้างในไม่ไหว ตั้งแต่ขึ้นรถมาศุภณัฐก็เอาแต่เงียบอย่างเดียว เขาไม่คิดว่าเธอจะสงสัยเลยบ้างหรือไงกัน แหม...ไอ้เรื่องของคนอื่นเธอเองก็ชอบสอดรู้สอดเห็นเหมือนกันนะ

“ใครเหรอครับ” ชายหนุ่มแสร้งทำเป็นไม่รู้ ทั้งที่รู้อยู่เต็มใจแต่ไม่อยากให้ไลลารู้จักกับติณสูรไปมากกว่านี้ หากเขาบอกไปว่าเป็นเพื่อนของตัวเอง

คนขี้สงสัยอย่างไลลาก็จะต้องถามเจาะลึกอีกแน่นอน

ที่เขารู้เพราะสาวเจ้าเล่นหันมามองเขาทุกๆ สองนาที พอเขาทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นเธอจะออกอาการฮึกฮัดเล็กน้อย และตอนนี้รถกำลังติดไฟแดงอยู่หญิงสาวจึงเลือกที่จะถามออกมา

“ก็คุณติณสูรยังไงล่ะคะ อย่าทำเป็นเหมือนไม่รู้สิว่าไลลากำลังหมายถึงเรื่องอะไร”

“ก็แค่คนรู้จัก...ไม่มีอะไรน่าสนใจหรอกครับ”

“ไม่ให้สนใจได้ยังไง ก็เขาพูดเหมือนไม่ชอบคุณพายเลย ทำไมต้องพูดกัดกันอย่างนั้นด้วย” คิดแล้วก็โมโหแทนเล็กน้อย กอดอกแล้วปรายตามองคนเย็นชาที่เหมือนไม่รู้สึกอะไรกับคำส่อเสียด “คุณพายไม่โมโหเขาบ้างหรือไง ทำไมต้องปล่อยให้คนอื่นมาว่าแบบนี้ด้วยล่ะคะ”

“บางทีการต่อความยาวสาวความยืดก็ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น ถ้าเราเงียบได้...สงบได้มันน่าจะดีกว่า บางเรื่องควรเก็บเอาไว้ในใจมากกว่าที่จะพูดออกไป” หันมาสบตาที่กลมโต ปากเรียวบางของไลลาเบะออกเล็กน้อยราวกับว่าเธอกำลังหมั่นไส้กับคำพูดของเขา “ทำไมล่ะ โกรธที่เขามาว่าผมหรือไง อินกับการเล่นเป็นแฟนผมถึงขนาดนั้นเลยเหรอครับ” ไลลาทำหน้าแบบนี้แล้วดูน่ารักน่าหยิก

เธอเข้ากับคนง่าย...ทั้งที่เขากับเธอก็ไม่ได้รู้จักกันมาก่อน เพิ่งจะมาคุยกันจริงๆ จังๆ ได้ไม่กี่วันนี่เอง

แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะเริ่มสนิทสนม ส่วนหนึ่งก็ต้องขอบคุณความเป็นตัวเองของไลลาเหมือนกัน

“ก็อินนิดหน่อยค่ะ เป็นยังไงล่ะ...ฝีมือการเล่นละครของไลลาดูสมบทบาทดีไหมคะคุณหมอขา...” ลากเสียงยาวแล้วแกล้งทำเป็นโน้มตัวไปใกล้ๆ เอนศีรษะกับท่อนแขนแกร่งเพื่อหยอกล้อคุณหมอหนุ่ม

“อย่าทำแบบนี้ต่อหน้าป้าของผมนะครับ” เพราะเขากลัวว่าท่านจะโวยวายแล้วต่อว่าไลลา กลัวว่าหญิงสาวจะใจฝ่อถอยทัพกลับมาและไม่กล้าสวมบทคนรักเขาอีกต่อไป

“รับทราบค่ะ” ตอบตกลงไปอย่างนั้นแหละ ดูจากคำพูดของศุภณัฐแล้วเขาติดจะกังวลอยู่นิดหน่อย...ท่าทางป้าของเขาคงจะเนี้ยบน่าดู แล้วแบบนี้เธอต้องงัดวิชามารอะไรออกมาใช้บ้างนะ หวังว่าคงไม่ต้องใช้พลังงานเยอะเกินไปหรอกใช่ไหม

“แล้วคุณไปรู้จักกับผู้ชายคนนั้นได้ยังไงครับ” ดูเหมือนว่าวันนี้จะติดไฟแดงนานกว่าทุกวัน ทำให้ศุภณัฐมีเวลาถามข้อข้องใจ

“ก็คุณพายไม่มาสักทีนี่คะ แล้วคุณติณสูรเขาก็มาขอนั่งด้วย เพราะแถวนั้นไม่มีที่นั่ง” หญิงสาวตอบตามความจริง ไม่คิดจะปิดบังอะไรเพราะมันก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย

“คุณไว้ใจคนง่ายเกินไปหรือเปล่าครับ จู่ๆ ให้คนแปลกหน้ามานั่งด้วยเขาชวนคุยก็คุยกับเขา เกิดโดนป้ายยาขึ้นมาจะทำยังไง สมัยนี้เราไม่สามารถไว้ใจใครได้นะครับ ระวังตัวเอาไว้หน่อยก็ดี” เธอมองโลกในแง่ดีเกินไป ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากให้ไลลาอยู่ใกล้กับติณสูร แต่เขากำลังหมายถึงภาพรวมๆ มีบ่อยครั้งที่มีคนไข้มารักษาเพราะโดนวางยาจำพวกนี้

สังคมในยุคปัจจุบันมันน่ากลัวกว่าเมื่อก่อนมากนัก กระทั่งผู้ชายก็ควรจะระวังตัวมากขึ้น

“แหม…แล้วไอ้การที่ไลลาต้องมาอยู่กับคุณพายอย่างนี้มันน่าไว้ใจตรงไหนคะ เราเองก็ไม่ใช่ว่ารู้จักรู้คุ้นเคยกันมาก่อน คุณพายเป็นหมอที่มารักษาอาการแม่นิล เพิ่งจะมาคุยกันก็เรื่องที่คุณให้ไลลามาแสดงละครตบตานี่แหละค่ะ”

“ช่างยอกย้อน”

ศุภณัฐส่ายหน้าอย่างระอาใจ ที่เขาพูดไปไลลาไม่เข้าใจอะไรเลยหรืออย่างไร พอดีกับที่ไฟแดงเปลี่ยนเป็นไฟเขียวการสนทนาจึงยุติลง

‘เชอะ…พอตอบไม่ได้ก็เอาความเงียบเข้ามาแทนที่เสียอย่างนั้น’

อัมภาต่อสายหาหลานชายเกือบสิบครั้งและผลก็เป็นเช่นเดิมคือศุภณัฐไม่รับสายเธอเลย เอี้ยวตัวหันไปมองมารตีที่นั่งนิ่งที่โต๊ะอาหารด้วยความไม่สบายใจ เพราะกลัวว่าหญิงสาวจะไม่พอใจกับการเบี้ยวนัดของศุภณัฐ…เพราะนี่มันก็หลายครั้งแล้วที่เจ้าหลานชายตัวดีของเธอทำแบบนี้