บทที่ 14 14

ลึกๆ แล้วอัมภาไม่ใช่คนที่มองคนอื่นจากฐานะหรือรูปลักษณ์ภายนอก แต่เพราะเธอต้องการให้มารตีมาเป็นหลานสะใภ้จริงๆ คงไม่ผิดที่ต้องทำแบบนี้

“ไลลาเป็นลูกใครไม่สำคัญหรอกค่ะ คุณพายไม่เคยรังเกียจไลลาสักนิด เราใช้หัวใจมองและสื่อสารกันค่ะ” เสียงหวานตอบฉะฉาน

“นี่เธอยืนยันที่จะคบกับหลานชายของฉันต่อไปอย่างนั้นหรือ...”

“คุณป้าคะ มินนี่ขอคุยกับไลลาสองคนได้หรือเปล่าคะ” มารตีรีบกระซิบบอกอัมภาเพราะเกรงว่าวิธีของคนสูงอายุจะไม่ได้ผล

“นะคะ...มินนี่จะจัดการเอง”

“แค่คุยเฉยๆ นะหนูมินนี่ ป้าไม่อยากให้พายเขารู้สึกไม่ดี”

อย่างน้อยเธอก็ยังเกรงใจหลานชายเพราะการที่เขาพาไลลามาแนะนำโดยเปิดเผยแบบนี้ถึงแม้จะมา แบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยก็เถอะ แสดงว่าผู้หญิงคนนี้สำคัญต่อหลานชายของเธอจริงๆ

“ค่ะ มินนี่แค่จะลอง ‘คุยๆ’ กับผู้หญิงคนนี้เฉยๆ” มารตีตอบเสียงหวาน และรอจนกว่าอัมภาเดินออกไปจนแน่ใจว่าตรงนี้จะไม่มีใครเข้ามาได้ยินหรือเห็น ในสิ่งที่เธอต้องการจะพูดกับคนที่คิดจะแย่งผู้ชายที่หมายตาเอาไว้

ส่วนคู่กรณีอย่างไลลาทิ้งตัวลงนั่งกับโซฟาตัวนุ่ม รอดูว่าแม่ผู้หญิงที่ดูมั่นอกมั่นใจคนนี้จะมีอะไรมา ‘เล่น’ เธอ ถึงได้ให้ป้าของศุภณัฐออกไป กลัวว่าจะไม่แคล้วพูดขู่หรือไม่ก็ใช้เงินฟาดหัวสักก้อนสินะ บนโลกใบนี้มีคนที่คิดว่าเงินซื้อได้ทุกอย่างอยู่คนเดียวนั่นแหละ

อสูรร้ายอย่างกวินทร์ยังไงล่ะ...คนที่กักขังตัวพี่สาวแสนดีของเธอเอาไว้

“เอาล่ะ ฉันขอพูดตรงๆ ไม่อ้อมค้อมนะคะ” มารตีเริ่มเปิดเรื่องสิ่งที่อยู่ข้างในใจออกมา เธอไม่ควรปล่อยให้เรื่องยืดเยื้อมันมีลางบอกว่าผู้หญิงคนนี้เป็นตัวอันตรายสำหรับเธอ

และเธอไม่มีทางเชื่อว่าไลลาจะเป็นคนรักของศุภณัฐจริงๆ เพื่อนเธอก็ทำงานเป็นพยาบาลที่โรงพยาบาลเดียวกับชายหนุ่ม ไม่เคยเห็นคนที่หมายตาหมายใจเดินควงกับผู้หญิงที่ไหนเลย

มันอาจจะเป็นแผนตบตาที่คุณหมอหนุ่มตั้งใจสร้างขึ้นมาเพื่อจะหาข้ออ้างปฏิเสธการหมั้นกับเธอก็ได้และถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ เธอจะไม่ยอมเป็นฝ่ายแพ้แน่ๆ

ใครที่ขัดขวางเธอจะเล่นงานให้ถึงที่สุด !

“ค่ะ ไลลาก็รอคุณพูดอยู่เหมือนกัน” ไลลากรีดยิ้มออกมาเล็กน้อย ลองกันสักตั้งว่ามารตีมีลูกไม้อะไรมาใช้งัดกับเธอ

บอกไว้เลยนะถ้ามาใช้กำลังกัน  ละก็…คนอย่างไลลาน่ะสู้คนนะ

แรงมาก็ต้องแรงกว่าสวนกลับไป !

“ฉันไม่เชื่อว่าเธอจะเป็นคนรักของคุณหมอจริงๆ ไม่เคยมีใครเห็นเธอมาก่อนแม้กระทั่งคุณป้า จู่ๆ โผล่พรวดเข้ามาแบบนี้ไม่ดูถูกกันไปหน่อยหรือยังไง คิดว่าคนอื่นจะเชื่อละครที่เธอเล่นอย่างนั้นเหรอ” ไลลากระตุกวูบเล็กน้อยที่ผู้หญิงอย่างมารตีมองปราดเปรื่อง

แหม…ฉลาดดีนี่นา ท่าทางคงจะชอบศุภณัฐจริงๆ ถึงพยายามกอดรัดชายหนุ่มเอาไว้ขนาดนี้

“อุ๊ย… ยังไงดีล่ะคะ” ไลลาสวมบทบาทแฟนคุณหมอเต็มที่ “ไม่คิดว่าคุณมินนี่จะมโนอะไรเพ้อเจ้อไปไกลถึงขนาดนั้น”

“นี่เธอ…” มารตีชี้หน้าหญิงสาวที่นั่งหัวเราะคิกคักบนโซฟา ไลลาส่ายหน้าเล็กน้อยก่อนจะยกมือขึ้นแล้วดันนิ้วชี้ของมารตีออกไปให้พ้นรัศมีสายตา

“ไลลาไม่รู้ว่าควรจะพูดออกไปดีหรือเปล่าเพราะคุณพายเขาขอเอาไว้น่ะค่ะ” แสร้งทำเป็นถอนหายใจออกมาเล็กน้อยราวกับกลุ้มใจ แต่ยิ่งเห็นสีหน้าของมารตีในตอนนี้เธอแทบอยากจะหัวเราะ

‘ความอยากรู้’ แสดงออกเสียจนชัดเจนจนเธอต้องรีบพูดออกมาเพราะกลัวว่าจะขำออกมาเสียก่อน

“ไลลาเองก็รู้มาตั้งนานแล้วค่ะ ว่าคุณพายมีเรื่องกลุ้มใจอยู่บ่อยๆ เขาไม่ยอมกลับบ้านจนไลลาสงสัยเลยถามออกไป” โชคดีที่เธอพยายามคาดคั้นเรื่องราวของศุภณัฐในคืนก่อน ไม่อย่างนั้นต้องตกม้าตายแน่ๆ “คุณป้าของคุณพายจะจับหมั้นกับผู้หญิงคนอื่น ซึ่งคนๆ นั้นก็เป็นคุณมินนี่ ตอนที่คุณพายตอบเขาก็ไม่สบายใจค่ะกลัวว่าไลลาจะคิดมาก”

“แต่ไม่มีใครเคยเห็นเธอ” มารตีประกาศกร้าวยืนกรานในความรู้สึกของตัวเอง

“ไลลารู้มาก่อนค่ะว่าคุณป้าอัมภาท่านมีผู้หญิงวางให้คุณพายอยู่แล้ว แต่ไลลากับคุณพายเรารักกันนี่คะ…แม้จะต้องรักแบบหลบๆ ซ่อนๆ ไลลาก็เต็มใจค่ะ เพราะอย่างนี้ถึงไม่มีใครเคยเห็นไลลาสักเท่าไหร่ ไลลาขอคุณพายเอาไว้เองค่ะไม่อยากเปิดเผยตัวตน”

“จะรักเขามากแค่ไหนเธอก็ต้องเลิก ฉันไม่ยอมให้คุณหมอมีเมียน้อย หรอกนะ !” มารตีไม่มีวันยอมยกศุภณัฐให้กับใครอื่นอีกเด็ดขาด เธอรอมาหลายปีแล้วเธอควรคู่กับเขาทุกอย่างไม่ใช่ผู้หญิงคนนี้ !

“คุณพายจะไปมีเมียน้อยได้ยังไงล่ะคะ ในเมื่อยังไงคุณพายก็คงไม่ยอมแต่งงานกับคุณมินนี่อยู่ดี” สงสารมารตีอยู่หรอกนะเพราะดูเหมือนว่าหญิงสาวจะหลงศุภณัฐมากกว่าที่คิด นี่คงจะคิดเพ้อฝันไปไกลถึงขนาดวางแผนอนาคต

“เธอคิดจะลองดีกับฉันอย่างนั้นเหรอ ไม่รู้หรือไงว่าฉันเป็นใคร” ไม่เคยมีใครกล้าขัดใจเธอ แต่ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับศุภณัฐมักจะทำให้เธอเดือดพล่านอยู่บ่อยๆ และด้วยความที่ถูกเลี้ยงดูตามใจมาตั้งแต่เล็กแต่น้อยทั้งบิดาและมารดาต่างเอาใจไม่ว่ามารตีอยากทำอะไรก็ไม่เคยห้ามปราม