บทที่ 18 18

“คุณเองเหรอคะที่สั่งมาให้ฉัน” มารตีเลิกคิ้วถามพร้อมเหยียดยิ้มออกมาเล็กน้อย ผู้ชายตรงหน้าถือว่าเป็นคนที่หล่อเหลาเอาการแต่ดูแล้วแพรวพราวยังไงชอบกล “ขอโทษด้วยนะคะ แต่ฉันไม่รับของจากคนแปลกหน้าค่ะ”

“ผมติณสูรครับ...” อย่างที่นึกไว้ไม่มีผิด พอได้มองหน้าเต็มๆ เขาถึงกับต้องลอบกลืนน้ำลายลงคอ ใบหน้าสวยเฉี่ยวรับกับหุ่นสุดเซ็กซี่นี่อีก

แบบนี้น่าจะอยู่เกินหนึ่งเดือนแต่ไม่รู้จะถึงสามเดือนหรือเปล่า

“คุณล่ะ ชื่ออะไร”

“ทำไมฉันต้องตอบคุณด้วยล่ะ ว้าย !” ซวยซ้ำซวยซ้อนอะไรแบบนี้ เมื่อจู่ๆ บริกรที่นำเครื่องดื่มมาเสิร์ฟโต๊ะข้างๆ ทำน้ำหกใส่เธอจนเปียกไปหมด

“นี่...เดินยังไง ฉันเปียกไปหมดแล้วนะเห็นหรือเปล่า !” มารตีลุกขึ้นกระทืบเท้าแล้วชี้หน้าอย่างอารมณ์เสียสุดขีด เธอตั้งใจมาที่นี่เพื่อคลายความเครียดนะไม่ใช่มานั่งเครียดกว่าเดิม !

“ขอโทษครับ ๆ คุณผู้หญิง ผมขอโทษจริงๆ”

“ผมว่าคุณรีบไปล้างตัวก่อนเถอะครับ มันจะเหนียวเอาได้นะ” ติณสูรคว้ามือบางเอาไว้ หญิงสาวมองตาขวางเล็กน้อยแต่ยังไม่ทันที่จะได้อ้าปากพูดอะไรก็โดน ‘คนแปลกหน้า’ ลากตัวออกไปเสียก่อน

“ไอ้ติณนี่มันแน่จริงๆ เลยว่ะ” ดลกรหัวเราะออกมาเบาๆ หลังจากที่เห็นว่าสาวสวยคนนั้นโดนติณสูรลากออกไปเสียแล้ว

“ระดับไอ้นี่แล้วมันไม่ปล่อยให้ผู้หญิงสวยๆ แบบนั้นหลุดมือไปหรอก ยิ่งหยิ่งๆ ไอ้ติณมันยิ่งคึก ฮ่าๆ” ทั้งคีตภัทรและดลกรประสานเสียงหัวเราะกันก่อนจะยกแก้วขึ้นชนกันเล็กน้อยแล้วนั่งดื่มต่อไป

มารตีดึงตัวเองสุดแรงแต่ก็สู้ชายหนุ่มที่ลากเธอไม่ได้อยู่ดี เมื่อเขาพาเธอเข้ามาที่ห้องน้ำผู้หญิง “นี่ปล่อยนะ มีสิทธิ์อะไรมาจับไม้จับมือฉันแบบนี้ แล้วก็ออกไปได้แล้วนี่มันห้องน้ำผู้หญิง”

“ไม่ต้องกลัวหรอก ไม่มีใครเข้ามาแน่นอนผมรับประกัน” เขารู้ดีเพราะเขาเองก็เคยเข้ามาบ่อยๆ “ห้องน้ำชั้นนี้เก็บเสียงด้วยนะ” ติณสูรแกล้งแหย่หญิงสาวด้วยการโน้มตัวไปกระซิบใกล้ๆ มือเล็กของเธอดันแผงอกเขาสุดแรง

“คุณ...” มารตีเตรียมจะวิ่งหนีเพราะเห็นท่าไม่ค่อยจะดี ห้องน้ำนี้เก็บเสียงได้จริงหรือเปล่าก็ไม่รู้ เธอไม่ใช่คนโลกสวยใสที่จะไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร ในสถานที่แบบนี้พวกมักง่ายไม่ว่าที่ไหนมันก็ไม่เลือกที่หรอก...แม้แต่ในห้องน้ำ !

“ผมล้อเล่นน่า... เห็นคุณหน้าเครียดๆ เลยลองแหย่ดูเล่น” ผู้หญิงตรงหน้าเขายิ่งมองก็ยิ่งถูกใจ ทรวดทรงองเอวแบบนี้หาได้ง่ายๆ เสียที่ไหน “นี่คนอย่างผมดูไม่หน้าไว้ใจขนาดนั้นเลยเหรอครับ”

มันก็จริงอย่างที่เขาพูดหน้าตาระดับนี้คงไม่หลอกผู้หญิงเพื่อหวังอะไรหรอก คิดๆ ดูแล้วมีแต่ผู้หญิงจะวิ่งเข้าหาเสียเองมากกว่า แน่ล่ะ...ว่าไม่ใช่เธอแล้วคนหนึ่ง ถึงจะหล่อมากแค่ไหนแต่ตอนนี้คนที่เธอต้องการมีเพียงศุภณัฐเท่านั้น

“กรี๊ดดด นี่คุณจะทำอะไรฉัน” สองมือทุบตีคนตัวโตเมื่อจู่ๆ เขาเปิดก๊อกน้ำก่อนจะใช้มือของเขารองน้ำมาแล้วเช็ดชุดให้เธอบริเวณที่โดนน้ำหกใส่ แต่ดูเหมือนยิ่งทุบและร้องห้าม ‘คนแปลกหน้า’ คนนี้ก็ยิ่งทำตรงกันข้าม

“ปล่อยไว้นานๆ แบบนี้มันจะซักไม่ออก แถมเหนียวตัวเลอะเทอะไปหมด ผมหวังดีกับคุณนะคนสวย”

ติณสูรกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เมื่อหยดน้ำเกาะตามผิวเนียนขาวช่วงเนินอกนั่นทำเอาสายตาชายหนุ่มพร่ามัว

“ไอ้บ้า...แต่คุณกำลังจับหน้าอกฉันอยู่นะ !!”

มารตีถึงกับเลือดขึ้นหน้าเมื่อถูกฝ่ามือใหญ่ลวนลาม หนำซ้ำยังมีหน้ายิ้มระรื่นชอบใจอีกเหมือนกับไม่รู้สึกรู้สากับสิ่งที่ได้ทำลงไป แบบนี้เขาเรียกว่าคุกคามทางเพศเลยนะ ถึงเธอจะดูเย้ายวนหรือเซ็กซี่มากแค่ไหนเขาก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะทำแบบนี้ !

เพียะ !

มือบางเหวี่ยงเข้าไปเต็มแรงมันไวกว่าที่คิดเอาไว้เสียอีก มารตีทั้งโกรธทั้งอายและไม่รู้ว่าที่มีอาการหน้าร้อนเห่อเขาเรียกว่าอะไรกันแน่ ให้ตายเหอะ…เกิดมาเธอยังไม่เคยโดนลวนลามขนาดนี้เลยแม้ว่าจะเรียนจบมาจากต่างประเทศและเห็นวัฒนธรรมตะวันตกจนชินตาก็ตาม แต่ผู้หญิงมารตีไม่ได้ปล่อยเนื้อปล่อยตัวอย่างภาพลักษณ์ที่ดูแรงๆ หรอกนะจะบอกให้

‘ไอ้บ้ากามนี่มีดีแค่หน้าตาสินะ ทำเป็นหวังดีอยากจะเข้ามาช่วย โถ…คนอย่างมินนี่ดูออกตั้งแต่เสนอตัวอยากจะเลี้ยงเครื่องดื่มแล้วล่ะย่ะ’

ติณสูรแค่นหัวเราะออกมาเล็กน้อยก่อนจะสูดปากเห็นมือเล็กๆ บางๆ แบบนั้นแต่แรงเยอะเป็นบ้า มโนภาพตอนที่หญิงสาวอยู่บนตัวเขาแล้วออกแรงเยอะๆ มันเป็นอะไรที่ทำให้เขารู้สึกกระปรี้กระเปร่าชอบกล

ไม่ได้ตั้งใจจะจับเสียหน่อยแค่มือไม่รักดีมัน ‘พลาด’ ไปโดนเฉยๆ

แต่กล้าพูดได้เต็มปากเต็มคำเลยว่าทรวงอกล่อตาล่อใจตรงหน้ามันมีขนาดพอดีกับฝ่ามือเขาชะมัด !

“ไม่เห็นต้องตบกันจนหน้าหันแบบนี้เลย ผมไม่ได้ตั้งใจนะแค่อยากจะช่วยล้างคราบน้ำส้มนั่น สาบานเลยก็ได้ผมจริงใจนะคุณ….” ยกมือทั้งสองข้างขึ้นเลยบ่าเล็กน้อยพร้อมสำนึกผิดด้วยสีหน้า

“เก็บคำสาบานของคุณไว้ใช้ตอนฝนตกเถอะ ฟ้ามันจะได้ผ่าลงมาจริงๆ” ไม่ได้ตั้งใจอะไรกัน เขาจับหน้าอกเธอเต็มๆ เลยนะ

“คนสวยส่วนมากมักจะใจร้าย แต่ว่า…ถึงจะไม่ได้ตั้งใจ พอได้สัมผัสเข้าแล้วมันก็รู้สึกจะติดใจยังไงก็ไม่รู้แฮะ” ติณสูรลูบคางตัวเองพร้อมใช้สายตาสำรวจร่างงามตรงหน้าอย่างละเอียดอีกครั้ง พยศแบบนี้ล่ะน่าสนใจสุดๆ เห็นทีคงใช้ลูกไม้ไก่อ่อนเหมือนทุกครั้งไม่ได้แล้วสินะ

บทก่อนหน้า
บทถัดไป