บทที่ 2 2

ไลลานิ่งและคิดทบทวนสักพัก ศุภณัฐกำลังจะจ้างเธอเพื่อแลกกับเงินก้อนหนึ่งอย่างนั้นหริอ...แววตาของเขาดูไม่มีพิษไม่มีภัยอีกทั้งเขาก็ยังดูเป็นห่วงเป็นใยในตัวพี่สาวของเธอ “คุณพายคงไม่ได้คิดอย่างนั้นกับพี่มัทใช่ไหมคะ” ถามไปก็แอบรู้สึกโหวงๆ ในใจ อาจจะเป็นเพราะเธอแอบปลื้มแอบมองผู้ชายคนนี้มาได้สักพักเพราะต้องนอนเฝ้ามาลินีแม่ใหญ่ของเธอ

ใช่...เธอกับมัทนา มีพ่อคนเดียวกันแต่คนละแม่

แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็รักและเป็นห่วงมาลินีและมัทนาราวเป็นสายเลือดเดียวกัน และตอนนี้เธอก็อยากหาทางช่วยพี่สาวสุดที่รักของเธอออกจากกรงของอสูรร้ายอย่างกวินทร์ ผู้ชายใจดำและเลือดเย็นคนนั้นเสียที!

การที่จะช่วยให้มัทนาออกมาจากชีวิตของกวินทร์ได้ก็คือ เงินจำนวนสามสิบล้านที่พศวิตบิดาของเธอไปกู้เงินมาจากกวินทร์ แต่ก็ไม่รู้ว่าผู้ชายเล่ห์เหลี่ยมจัดคนนั้นจะเล่นแง่อะไรอีกหรือเปล่าถ้าหากนำเงินมาใช้คืนจนครบ เพราะความจริงที่เจ็บปวดของมัทนาเปิดเผยของออกให้กวินทร์ได้รับรู้แล้วนี่สิ...

“ผมกับคุณมัทเป็นเพื่อนกันครับ และผมเองก็อยากจะช่วยเธอ...เพียงแต่เธอไม่ยอมรับความช่วยเหลือจากผม”

“แต่ไลลาก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมคุณพายถึงต้องมายื่นข้อเสนอ จ้างให้ไลลาทำอะไรแปลกๆ แบบนั้นด้วย” ถ้าหากวันหนึ่งเธอเกิดพลาดท่าตกหลุมรักเขาขึ้นมาจริงๆ ล่ะ ความรักไม่ใช่สิ่งที่ใครจะมาล้อเล่นใส่กันได้ หากคนหนึ่งยกหัวใจให้ไปแล้วมันไม่ใช่เรื่องน่าสนุกเลยสักนิด หัวใจของเธอยิ่งเต้นแรงและหวั่นไหวบ่อยๆ เวลาอยู่ใกล้ๆ กับศุภณัฐเสียด้วยสิ

“ผมไม่จำเป็นต้องบอกคุณ ถ้าคุณไม่ตกลงผมก็คงหาผู้หญิงคนอื่นมาทำแทน” มือหนาเสยผมขึ้นลวกๆ วันนี้เป็นวันหยุดพักผ่อนของเขา ความจริงแล้วถ้าจะพูดให้ถูกก็คือเขาหลบมาพักกายพักใจที่ทะเลนี่ต่างหาก หลังจากที่คิดเรื่องในใจมาตลอดสองเดือนเต็มๆ

แต่เมื่อเช้าตอนที่เดินเล่นที่ตลาดกับมาเจอกับผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาจำเธอได้แม่น แม้จะไม่ค่อยได้คุยกันก็ตามแต่...เธอคือลูกสาวของคนไข้ประจำที่เขารักษาอยู่นั่นเอง เหมือนหญิงสาวจะดีใจที่เจอเขาโดยบังเอิญก่อนจะขอร้องให้เขาไปบ้านหลังหนึ่ง สุดท้ายก็ได้รู้ว่าเหตุผลที่เธอลากเขามาเพราะมัทนาพี่สาวของเธอนอนซมเพราะโดนพิษไข้เล่นงาน

“เอาเป็นว่าผมอยากจะช่วยคุณมัทอีกแรง แต่การช่วยครั้งนี้ต้องแลกกับการที่คุณต้องมาทำงานให้ผม แสดงละครตบตาทุกคนว่าเป็นคนรักของผมก็เท่านั้นเอง” เสียงทุ้มพูดอย่างจริงจัง เขามองไม่เห็นใครแล้วนอกจากไลลาผู้หญิงตรงหน้า อีกทั้งเธอก็กำลังต้องการเงินมาช่วยพี่สาวของเธอ

“มันเป็นเรื่องตลกเท่าที่ไลลาเคยได้ยินมา” หญิงสาวแค่นหัวเราะออกมาเล็กน้อย เธอก็แค่อยากจะรู้เหตุผลว่าทำไมศุภณัฐถึงต้องเลือกที่จะโกหกทุกคนใช้เธอเป็นคนรักของเขา

“ผมไม่ได้จ้างให้คุณเป็นคนรักผมไปตลอดหรอกนะครับ แค่หกเดือนเท่านั้น” หกเดือนก็ถือว่านานเกินพอสำหรับการให้ไลลามาเล่นเป็นผู้หญิงของเขา

“ผมให้สามล้านกับการที่คุณต้องทนเล่นละครหกเดือน” สำหรับเขาแล้วเงินจำนวนสามล้านไม่ใช่ปัญหาใหญ่เลย ถ้าต้องแลกกับการให้ผู้หญิงคนนั้นมีความสุข

สิ่งที่ผู้ชายโง่เง่าอย่างเขาทำได้ก็มีเพียงเท่านี้...

“สามล้าน !” ถ้าเทียบกับหนี้ที่ยังติดกวินทร์อยู่มันอาจจะน้อยนิด แต่เงินที่ศุภณัฐเสนอมา...

ใช่ว่าเธอจะไปหามาได้ที่ไหนอีก ทำงานแลกกับหยาดเหงื่อทั้งปีเธอจะหาได้ถึงห้าแสนหรือเปล่าด้วยซ้ำไป

ปากเรียวบางเม้มเข้าหากันอย่างกังวล เธอกำลังกลัวใจตัวเองต่างหากกลัวว่าเล่นไปเล่นมาอาจะคิดเข้าข้างตัวเอง หรือเผลอมองศุภณัฐเป็นคนรักขึ้นมาจริงๆ นี่สิจะทำอย่างไรดี

“ผมไม่ได้จะซื้อไลลากับคุณมัทด้วยเงินนะครับ มันอาจจะเป็นเพียงเศษส่วนเล็กๆ ในเหตุผล แต่จริงๆ แล้วผมก็อยากจะช่วยคุณมัทเหมือนกัน”

“ไลลาขอถามอะไรสักอย่างสิคะ”

“อะไรเหรอครับ”

“ทำไมคุณพายถึงเลือกไลลา ทั้งที่เราเคยคุยกันไม่กี่ครั้ง” ครั้งนี้นับเป็นครั้งที่สองด้วยซ้ำที่เจอกันแล้วได้พูดคุย ปกติหากชายหนุ่มเข้ามาตรวจดูอาการของมาลินี เขาแทบจะมองเธอเป็นอากาศด้วยซ้ำ

“ไม่รู้สิครับ บางทีทั้งผมและคุณอาจจะเคยร่วมกรรมกันมาตั้งแต่ชาติก่อนก็ได้” ชายหนุ่มพยายามพูดติดตลกทั้งที่ในใจไม่ได้ตลกไปด้วย “บางครั้งฟ้าก็ชอบกลั่นแกล้งมนุษย์ให้มาพบเจอกับเรื่องเจ็บปวด” ละสายตาจากสิ่งที่ปวดหนึบในใจหันมามองใบหน้าจิ้มลิ้มของหญิงสาวที่นั่งข้างๆ “คุณว่ายังไง ยอมรับข้อเสนอของผมหรือเปล่าครับ”

“ส่วนตัวแล้ว...ไลลาคิดว่าฟ้าไม่ได้กลั่นแกล้งเราหรอกค่ะ เป็นเราเองต่างหากที่เลือกจะกำหนดชีวิตของตัวเอง ทั้งที่รู้ว่าข้างหน้ามันอาจจะเจ็บปวดแต่ก็ยังดื้อดันที่จะเดินไป” ก็เหมือนกับมัทนาที่รู้ว่าหนทางข้างหน้ามันโรยไปด้วยเศษแก้ว แต่พี่สาวของเธอก็ยอมกัดฟันทนเจ็บเพื่อที่จะเดินไปข้างหน้า แม้ฝ่าเท้าจะชุ่มไปด้วยเลือดก็ตาม

เธอเองก็ไม่ค่อยเข้าใจความรู้สึกของพี่สาว ว่าเหตุใดมัทนาถึงได้เลือกที่จะยอมทนอยู่กับผู้ชายอย่างกวินทร์ ทั้งที่ผู้ชายคนนั้นแสนจะเหี้ยมโหดและใจร้ายยิ่งกว่ายักษ์

“ไลลาตกลงค่ะ แต่คุณพายอย่าบอกทุกคนนะคะโดยเฉพาะแม่นิลกับพี่มัท ไลลาไม่อยากให้ทุกคนเป็นห่วง” อย่างน้อยเงินจำนวนสามล้านก็อาจจะช่วยให้บิดาเธอได้บ้าง ไม่รู้ว่าป่านนี้ท่านรวบรวมเงินได้เท่าไหร่แล้ว