บทที่ 28 28

“ธุระของผมก็คุณนี่ไง ผมตั้งใจมาหาคุณนะ” พยายามพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูจริงใจสุดฤทธิ์ แต่คนอย่างมารตีไม่เชื่อง่ายๆ

“ก่อนจะพูดอะไรช่วยปล่อยมือฉันก่อนได้ไหมคะ” หลับตาไปชั่วครู่แล้วพูดเสียงนิ่งๆ จนชายหนุ่มยอมปล่อยแม้จะแอบเสียดายความนุ่มนิ่มเล็กน้อย แค่ได้จับมือภาพในจินตนาการก็เกิดขึ้นมาและดูเหมือนจะคิดไปไก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ