บทที่ 102 102

เมื่ออยู่เพียงลำพัง ไมยรินก็ถอนหายใจยาว เธอนำผลไม้และนมไปเก็บไว้ในตู้เย็น ก่อนจะเตรียมตัวไปทำงาน ชีวิตที่นี่สงบสุขและเรียบง่ายมาก ไม่มีมาเฟีย ไม่มีหนี้สิน ไม่มีการข่มเหงรังแก เธอควรจะมีความสุขที่สุดสิ แต่ทำไม... ก้อนเนื้อในอกซ้ายถึงได้รู้สึกอ้างว้างและว่างเปล่าขนาดนี้

"ป่านนี้... เขาจะเป็นยังไงบ้าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ