บทที่ 145 145 “เมียรักของพ่อเลี้ยง”

อาชว์ลอบยิ้มบางๆ กับท่าทีพยศของเธอ เขาดันแก้วชานมไปทางเธออีกนิด "ดื่มซะสิครับ ป้าแม่บ้านชงมาให้ เห็นว่าคุณยังไม่ได้ทานมื้อเย็น ขืนเป็นลมล้มพับไป ผมจะเดือดร้อนต้องพาไปส่งโรงพยาบาลอีก"

พราวฟ้าเม้มริมฝีปากแน่น แม้ปากเขาจะพูดจาไม่ค่อยเข้าหู แต่ลึกๆ เธอก็สัมผัสได้ถึงความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ หญิงสาวเอื้อมมื...