บทที่ 147 147 “เมียรักของพ่อเลี้ยง”

แต่อาชว์กลับไม่ได้โกรธเคือง เขากระตุกยิ้มมุมปากบางๆ นัยน์ตาสีดำสนิททอประกายอบอุ่นและชื่นชมอย่างปิดไม่มิด

"ผมยอมรับเลยครับ ว่าผมประเมินคุณต่ำไปจริงๆ คุณพราวฟ้า" อาชว์ตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและจริงใจที่สุด "แบบใหม่ของคุณ... มันมีจิตวิญญาณของไร่แสงฉายอย่างที่ผมต้องการจริงๆ มันสมบูรณ์แบบมากครับ ขอบคุณนะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ