บทที่ 153 153 “เมียรักของพ่อเลี้ยง”

วันนี้เขาสวมเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีน้ำเงินเข้มและกางเกงคาร์โก้สีดำ ดูหล่อเหลาและมีเสน่ห์จนพนักงานสาวๆ ในไร่ที่เดินผ่านไปมาต้องแอบลอบมอง แต่สายตาของชายหนุ่มกลับจับจ้องมาที่พราวฟ้าเพียงคนเดียว รอยยิ้มบางๆ ที่มุมปากของเขาทำให้ก้อนเนื้อในอกซ้ายของเธอเต้นผิดจังหวะ

"อรุณสวัสดิ์ครับ คุณสถาปนิก" อาชว์เอ่ยทักทา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ