บทที่ 16 16

เมื่อความวุ่นวายสงบลง พยัคฆ์หันขวับกลับมามองร่างบอบบางที่นั่งขดตัวสั่นเทาอยู่ที่มุมห้อง

ไมยรินกอดเข่าตัวเองแน่น สองมือพยายามดึงคอเสื้อที่ฉีกขาดให้ปิดบังลาดไหล่เนียน น้ำตาที่กลั้นไว้พังทลายลงมาอาบสองแก้ม ร่างกายของเธอสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่อยู่ ทั้งจากความหวาดกลัวสุดขีด พิษไข้ และความหนาวเย็น

ภาพค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ