บทที่ 165 165 “เมียรักของพ่อเลี้ยง”

"ผมยอมรับว่าผมรู้สึกอ้างว้างและว่างเปล่า ผมปิดตายหัวใจตัวเองและทุ่มเทเวลาทั้งหมดให้กับการทำงาน เพื่อหนีจากความเหงาพวกนั้น..." อาชว์บีบกระชับมือของเธอให้แน่นขึ้น "จนกระทั่ง... ผมได้มาเจอคุณ"

พราวฟ้าเม้มริมฝีปากแน่น ก้อนสะอื้นตีตื้นขึ้นมาจุกที่ลำคอ

"ตอนที่คุณก้าวลงมาจากรถตู้พร้อมกับร่มคันใหญ่ วีนเหว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ