บทที่ 33 33

ไมยรินลอบยิ้มบางๆ ด้วยความโล่งใจ เธอยืนรอจนเขากินข้าวต้มจนหมดชาม แล้วจึงหยิบแก้วนมอุ่นส่งให้

"กินนมด้วยค่ะ จะได้หลับสบาย"

พยัคฆ์รับแก้วนมอุ่นมาถือไว้ เขามองสบตากับดวงตากลมโตของเธอเนิ่นนาน บรรยากาศเงียบสงบในห้องทำงานที่มีเพียงแสงไฟสลัว สร้างความรู้สึกผ่อนคลายและลดทอนกำแพงระหว่างกันลงไปได้มาก

"เรื่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ