บทที่ 37 37

เช้าวันรุ่งขึ้น บรรยากาศบนเกาะพยัคฆ์ดูสดใสกว่าทุกวัน ท้องฟ้าโปร่งไร้เมฆหมอก แสงแดดอ่อนๆ ทอประกายระยิบระยับบนผืนน้ำทะเลสีคราม แต่ทว่าภายในห้องทำงานกว้างขวางบนชั้นสองของเรือนไม้สัก กลับมีความเงียบสงัดที่เจือไปด้วยความกดดันบางอย่างลอยอวลอยู่

ไมยรินในชุดเสื้อยืดสีฟ้าอ่อนและกางเกงยีนส์ทะมัดทะแมง นั่งอยู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ