บทที่ 89 89

โตและไข่นุ้ยรีบพุ่งเข้าไปดึงแขนเจ้านายออกอย่างสุดกำลัง ต้องใช้แรงของชายฉกรรจ์ถึงสองคนถึงจะสามารถลากตัวพยัคฆ์ที่กำลังคลุ้มคลั่งออกมาจากร่างของคนร้ายที่ใกล้จะขาดใจตายได้

"ปล่อยกู! กูจะฆ่ามัน!" พยัคฆ์สะบัดตัวดิ้นรน ดวงตาแดงก่ำเต็มไปด้วยหยาดน้ำใสๆ ที่เอ่อล้นออกมาด้วยความรวดร้าว ความเจ็บปวดจากการถูกคนที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ