บทที่ 95 95

ดาริกาหน้าถอดสี ดวงตาล่อกแล่กไปมา เธอพยายามส่ายหน้าปฏิเสธ "ริ ริต้าไม่รู้เรื่องนะคะ! ริต้าไม่ได้ใส่ร้ายมัน! หลักฐานพวกนั้นมันเป็นของจริง นังเด็กขัดดอกนั่นแหละที่เป็นสายสืบให้พ่อริต้า! พยัคฆ์ต้องเชื่อริต้านะคะ!"

"มึงยังกล้าตอแหลอีกเหรอ!" พยัคฆ์ตวาดลั่น เสียงก้องกังวานกระทบกำแพงคอนกรีตจนพวกคนร้ายสะดุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ