บทที่ 96 96

ห้องทำงานบนชั้นสองที่เคยเป็นสถานที่ที่เขามีความสุขที่สุดเวลาได้เถียงกับเธอ บัดนี้เงียบเหงาและอ้างว้างราวกับสุสาน พยัคฆ์เดินเข้าไปหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานตัวเล็กที่มุมห้อง โต๊ะที่เธอเคยนั่งก้มหน้าก้มตาตรวจบัญชีให้เขา

ชายหนุ่มทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ของเธอ ยกมือขึ้นลูบไล้พื้นผิวโต๊ะอย่างแผ่วเบา ร่องรอย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ