บทที่ 31 ไม่มีที่ไป

“แม่ว่าจะไปหาลูกนั่นแหละ แต่พอดีเกิดเรื่องนิดหน่อย…แม่ไม่ได้เป็นอะไร…อือ…อือ…งั้นแค่นี้แหละ เดี๋ยวว่างๆ แม่ค่อยไปหาใหม่ก็ได้” 

เสียงของใครบางคนดังเข้ามาในโสตประสาทของอัญญา หญิงสาวค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้า ดวงตากลมโตจับโฟกัสกับภาพเพดานสีขาวเหนือศีรษะซึ่งสะท้อนแสงไฟสลัว เสียงเครื่องมือบางอย่างดังแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ