บทที่ 63 เจ็บตัว

ไม่กี่วินาทีต่อมา แสงไฟหน้ารถปริศนาที่สาดส่องอยู่ทำให้พวกเขาพอที่จะมองเห็นอะไรขึ้นมาบ้างเล็กน้อย รถคันสีดำขับเคลื่อนมาจอดลงตรงกลางระหว่างพวกเขา จากนั้นกระจกรถฝั่งคนขับถูกลดระดับลงทันที

“เอเลน่า” ลูเซียโน่มองคนขับรถคันนั้นพลางเอ่ยเรียกชื่อเธอขึ้นมาอย่างไม่เชื่อสายตา

“ขึ้นมา” เสียงหวานของอัญญาบอกกล่าว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ