บทที่ 85 ตอนจบ (2)

ลูเซียโน่หันมาส่งยิ้มให้ภรรยาครั้งหนึ่ง ดวงตาทั้งสองคู่จ้องมองกันอย่างหวานซึ้ง อัญญาจึงเอื้อมมือมาลูบต้นขาแกร่งเบาๆ 

ในช่วงบ่ายของวัน ลมพัดพอให้ใบไม้สั่นไหวเบาๆ แสงแดดอ่อนๆ ไม่ได้ส่องจ้าจนแสบตา ลูเซียโน่อุ้มลูกชายอยู่ในอ้อมแขนเดินเล่นอยู่ตรงศาลาในสวนของคฤหาสน์ โลล่ากับอัญญานั่งจิบกาแฟกันอยู่ตรงโต๊ะก...