บทที่ 100 ข้ามาแล้ว!

“พาเด็กคนนั้นขึ้นรถมาเถิด อากาศหนาวเย็นเช่นนี้จะตายริมกำแพงบ้านผู้อื่นเอา” เสียงแหบแห้งเอ่ยขึ้น หญิงสาวเบ้ปากเล็กน้อย 

“สามีอยากให้ข้าภรรยาเก็บเด็กคนนี้หรือ?”

“ข้าเห็นเจ้ามีใจเมตตา อย่างไรก็ทอดทิ้งเด็กผู้หญิงไว้เช่นนั้นมิได้หรอก”

“เด็กผู้หญิง?”  นางค้อมเอวลงมาจ้องมองร่างเล็กมอมแมมที่กระถดกายหลบซ่อนต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ