บทที่ 64 ไร้เดียงสาเกินไป

“เสี้ยวเวย เจ้าดูแลคุณชายใหญ่ด้วย” 

“เจ้าค่ะ”  นางรับคำอย่างรู้หน้าที่ ชายทั้งสองเดินโซเซทออกไปแล้ว นางก็โบกมือไปมาไล่กลิ่นสุราที่ยังอบอวลในห้อง แต่เมื่อนางหมุนตัวกลับมาดูบุรุษที่นั่งอยู่บนเตียง นางจึงรู้ว่ากลิ่นสุรานั้นมาจากชายผู้นี้ต่างหาก

‘นี่ไปตกถังสุรามาหรือไร’

นึกตำหนิผู้เป็นนาย แต่เห็นเขาทำท่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ