บทที่ 65 ใครทำเจ้าเป็นเช่นนี้

เพราะใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวงมาหลายปี  ตั้งแต่คืนที่สูญเสียบิดามารดาไป  หลัวเสี้ยวเวยสะดุ้งตื่นแม้เพียงสัมผัสแผ่วเบาก็ตาม   อาการผวาตื่นของนางทำให้คนที่นอนมองอยู่พลอยตกใจไปด้วย  ทว่าเขากลับมองนางอย่างสงสาร  ร่างเล็กที่เขากอดอยู่มีอาการเกร็งตัว ดวงตาคู่นั้นเบิกโพลงจ้องมองด้านบนอยู่ครู่หนึ่ง เหมือนนางรู...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ