บทที่ 37 รอยแยกใต้เพลิง

หลงเยี่ยยังไม่ฟื้น แม้เวลาจะผ่านไปจนถึงช่วงบ่ายของวันถัดมา

ภายในห้องรักษา เปลวไฟสีแดงอ่อนลอยอยู่เหนืออ่างหยกที่ไป๋เหวินใช้ควบคุมอุณหภูมิ สมุนไพรหลายชนิดถูกต้มจนกลายเป็นน้ำสีเข้ม กลิ่นขมจาง ๆ กระจายอยู่ทั่วห้อง ขณะที่ชายหนุ่มนอนนิ่งบนเตียง ใบหน้าซีดกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด

ไป๋เหวินวางนิ้วลงบนข้อมือของ...