บทที่ 54 เสาหินข้ามภพ

อวิ๋นจงยืนอยู่หน้าทางแยกที่ถูกปิดตายมานานหลายร้อยปี รอยแตกบนข้อมือยังคงมีประกายสีแดงเต้นเป็นจังหวะ แม้เขาจะพยายามกดพลังเอาไว้ก็ตาม

ทางเดินเบื้องหน้าถูกปกคลุมด้วยเถาวัลย์สีเทาและแผ่นหินที่แตกร้าว ตรงกลางมีเสาหินสามต้นตั้งเรียงกัน แต่ละต้นสลักสัญลักษณ์ปีกที่แตกต่างกัน เส้นสีเทายังคงชัดเจน ส่วนเส้นสีแด...