บทที่ 94 บัลลังก์ที่ไร้ผู้ครอบครอง

เสียงหัวใจใต้รากแรกยังเต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ทว่าทันทีที่เฟิงอ้าวเทียนกับหลินซีเหยาก้าวออกจากทางลงใต้พิภพ แสงจากตรามังกรคู่บนแขนของเขากลับส่องวาบขึ้นอย่างรุนแรง รอยร้าวที่เคยพาดผ่านตราทั้งสองสีขยายตัวออก ก่อนแสงทองกับดำจะพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าเป็นเส้นยาว

หลงเยี่ยนหันขวับไปมอง

“นั่นไม่ใช่แรงดึงจากรากแรก!...