บทที่ 84 ความสงสัยและดวงตามังกร

มุมมองของวาเลนเซีย

มือของกัปตันที่ขยุ้มผมของมายาคลายลงเล็กน้อย สายตาของเขาสลับไปมาระหว่างกรงเล็บกับใบหน้าของฉัน แววตาของเขาวาบไปด้วยความหวาดกลัว

เขาหันไปสบถใส่ยามที่อยู่ข้างหลังฉัน “ไอ้โง่เอ๊ย! เชือกมันหลุดได้ยังไงวะ”

“ผมมัดแน่นแล้วนะครับ กัปตัน!” เสียงของยามแหลมสูงด้วยความเจ็บปวดและตื่นตระหนก “นาง....

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ