บทที่ 28 ชัดไหม

"กลับบ้านกับป๋านะครับ" มือหนาของมาเฟียหนุ่มจับเส้นผมนุ่มของคนบนหน้าตักทัดใบหูเล็กด้วยความอ่อนโยน คิดถึงเธอเหลือเกิน

"ปะ ... ป๋า พูดอะไร ใครเมียป๋า" แม้จะยังโกรธเคือง แต่หัวใจกลับเต้นแรงกับสรรพนามที่เขาป่าวประกาศให้ใครต่อใครรู้ว่าเธอเป็นใคร

"หนูไง เมียป๋า กลับบ้านกับป๋านะ"

ใบหน้าหวานที่เปรอะเปื้อนด้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ