บทที่ 73 สมาชิกใหม่

“ฉันชื่อ มาร์แชล”

ดวงตากลมโตของเธอเบิกโพลงขึ้นด้วยความตกใจ ใช่เหรอ มันใช่เหรอ หน็อย!!! ไอ้ป๋าหลอกให้เธอเข้าใจว่ามาร์แชลเป็นเมียยืนหนึ่งของเขามาได้ตั้งนาน มันหน้าแพ่นกบาลให้แตกจริงๆ

“หนูหายไปไหนมาทำไมไปนาน”

น้ำพั้นช์หันมองใบหน้าของมาร์ตินกับมาร์แชลสลับกันไปมา คนหนึ่งดวงตาสีน้ำตาลอ่อน อีกคนดวงตาสีเทาห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ