บทที่ 116 ชอบมานาน

เช้าวันต่อมา

  วทนิกาก็ตื่นขึ้นมาแต่เช้าและขอแดนเทพไม่ทานข้าวเช้าที่บ้านของเขาเพราะเธออยากจะไปหาเพื่อนของเธอที่โรงพยาบาล แดนเทพก็ยอมเพราะเข้าใจว่าเธอเป็นห่วงเพื่อน 

  “อ่าวตาแดนจะไปไหนแต่เช้าหึ ไม่ทานข้าวด้วยกันก่อนเหรอ...” รินดาเอ่ยถามไปเมื่อลูกชายกำลังเดินออกไปที่หน้าบ้านกับวทนิกา

  “ผมจะไปส่งเนยเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ