บทที่ 117 หึงล่ะสิ

แดนเทพได้ยินแบบนั้นก็มองกระจกไปที่พริ้งด้วยสายตาจดจ้องเลย เพราะเธอพูดแบบนี้ก็จะยิ่งให้วทนิกาเข้าใจผิดไปกันใหญ่น่ะสิ แล้วนี่เธอมองเขาด้วยสายตาอ่อยๆแบบนั้นได้ยังไง แล้วนั่นอะไร เธอกำลังจงใจโชว์ขาอ่อนให้เขาดูงั้นเหรอ...ทำไมเธอถึงได้ใจกล้าแบบนี้ แดนเทพคิดในใจไปก็ละสายตาแล้วเลือกที่จะมองไปด้านหน้า ไม่มอง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ