บทที่ 92 แผนของนพเก้า

  “ฉันไม่สนใจค่ะ แต่ฉันอึดอัดที่ต้องเป็นคนกลาง ยิ่งคุณกับเพื่อนฉันโหมโรงกันรุมว่าเขา ฉันก็สงสารเขา” วทนิกาพูดบอกไป

  “เฮ้อ คนแบบนั้นไม่มีอะไรให้น่าสงสารหรอกแก...แต่ร้านอาหารมีเป็นร้อยเป็นพัน ทำไมต้องมาเจอไอ้หมอนี่ที่นี่ด้วยนะ น่าหงุดหงิดจริงๆเลย” พัชราพูดบ่นไปอย่างอดไม่ได้

  “ที่นี่ร้านอาหารของที่บ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ