บทที่ 97 ผู้หญิงของมัน ฉันจะแย่ง

  “ฉันก็ไม่ได้ท้าทายนะแก แต่เขามันเกินไปไหมอ่ะ งานนเดินแบบก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรเลยนะ แล้วฉันก็ทำแค่ครั้งนี้ครั้งเดียวเอง เขาน่ะมันใจแคบ พูดแล้วก็ยิ่งโมโห เฮ้อ...” วทนิกาพูดบ่นไปก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาอย่างเซ็งๆ

  “จะทำไงได้ล่ะยะ ก็เขาหวงแกอย่างกับจงอางหวงไข่ขนาดนั้น ฉันว่าแกอย่าเสี่ยงเลย...อยู่บ้านกั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ